از زیـرود تـا شهنیـا

یک سخن گهربار از علی (ع):

دلها را ميل و هوايى است و روى آوردنى و پشت كردنى. هر زمان كه خود روى آوردند، به كارشان گيريد. زيرا اگر دلها را به اكراه به كارى وادارند، كور شوند.

حکمت 184 نهج البلاغه

يه روز يه خانوم حاجی بازاری خونه ش رو مرتب کرده بود و ديگه می خواست بره حمام که  ترگل ورگل بشه برای حاج آقاش. تازه لباس هاش رو در آورده بود و می خواست آب بريزه  رو سرش که شنيد زنگ در خونه رو می زنند. تند و سريع لباسش رو می پوشه و می ره دم در  و می بينه که حاجی براش توسط يکی از شاگردهاش ميوه فرستاده بوده.

دوباره ميره تو  حمام و روز از نو روزی از نو که می بينه باز زنگ در رو زدند. باز لباس می پوشه می  ره دم در و می بينه اينبار پستچی اومده و نامه آورده. بار سوم که می ره تو حمام،  دستش رو که روی دوش می ذاره ، باز صدای زنگ در رو می شنوه. از پنجره ی حمام نگاه می  کنه و می بينه حسن آقا کوره ست.  

بنابراين با خيال راحت همون جور لخت و پتی می ره  پشت در و در رو برای حسن آقا باز می کنه.حاج خانوم هم خيالش راحت بوده که حسن آقا  کوره، در رو باز می کنه که بياد تو چون از راه دور اومده بوده و از آشناهای قديمی  حاج آقا و حاج خانوم بوده.

ترکیبات و اصطلاحات محلی:

- جُمول(jomool): دوقلو

- کُشّه(kosheh): دفعه، بار (با تشدید «ش»)

- کِنا(kenA): بغل، دامن

فال این پست